Zorin OS در سال‌های اخیر تلاش کرده محیط لینوکس را برای کاربرانی که از ویندوز می‌آیند آشناتر کند و در نسخه‌های جدید نیز امکاناتی برای ساده‌تر شدن کارهای روزمره اضافه شده است.

اگر کارهای معمولی مانند نصب برنامه، تغییر برنامه پیش‌فرض، پیدا کردن نرم‌افزارها، تغییر تنظیمات، مدیریت فایل‌ها و کنترل برنامه‌های Startup را در نظر بگیریم، تفاوت Windows 11 و Zorin OS در بسیاری از موارد آن‌قدر زیاد نیست که کاربر مبتدی مجبور باشد روش کاملاً متفاوتی را یاد بگیرد. تفاوت اصلی بیشتر در محل قرارگیری گزینه‌ها و نحوه سازمان‌دهی بعضی ابزارها دیده می‌شود.

در محیط دسکتاپ KDE Plasma تقریباً همه بخش‌های سیستم را می‌توان از طریق System Settings مدیریت کرد. از ظاهر و تم دسکتاپ گرفته تا نمایشگر، کیبورد، مدیریت پنجره‌ها، شبکه و تنظیمات مربوط به رفتار محیط کاربری، همگی در این ابزار جمع شده‌اند.

تعداد زیاد گزینه‌ها در ابتدا ممکن است کمی گیج‌کننده باشد، اما اگر ساختار System Settings و روش‌های سریع پیدا کردن تنظیمات را بشناسید، کار با آن بسیار ساده‌تر می‌شود. در نسخه‌های جدید KDE نیز صفحه اصلی تنظیمات برای دسترسی سریع‌تر به گزینه‌های پرکاربرد طراحی شده است.

اگر قصد مهاجرت از ویندوز به لینوکس را دارید، یکی از محیط‌های دسکتاپی که ارزش شناختن دارد GNOME است. گنوم برخلاف محیط‌هایی که تلاش می‌کنند ظاهر ویندوز را تقلید کنند، رابط کاربری متفاوتی دارد و استفاده از فضای کاری، جست‌وجوی سریع و نمای کلی برنامه‌ها را محور تجربه کاربری قرار می‌دهد.

GNOME یک محیط دسکتاپ متن‌باز برای لینوکس است و امروزه در توزیع‌هایی مانند فدورا و اوبونتو استفاده می‌شود. در نسخه‌های جدید نیز امکاناتی مانند مقیاس‌بندی کسری نمایشگر، بهبود پشتیبانی از نمایشگرهای با تراکم پیکسلی بالا و قابلیت‌های بهتر مدیریت نمایشگر توسعه پیدا کرده‌اند.