اگر می‌خواهید لینوکس را امتحان کنید اما فعلاً قصد کنار گذاشتن ویندوز را ندارید، لازم نیست حتماً سراغ Dual Boot بروید. چند روش مختلف وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد محیط لینوکس یا ابزارهای آن را مستقیماً در ویندوز اجرا کنید.

در میان این روش‌ها، WSL برای بیشتر کاربران انتخاب ساده‌ای است. ماشین مجازی برای کسانی مناسب‌تر است که یک دسکتاپ کامل لینوکس می‌خواهند و ابزارهایی مانند Cygwin و MSYS2 بیشتر برای کارهای توسعه و اجرای ابزارهای خط فرمان کاربرد دارند.

لینوکس مینت احتمالاً یکی از پرطرفدارترین توزیع‌های لینوکس برای افرادی است که قصد دارند از ویندوز مهاجرت کنند و دلیل خوبی هم برای این محبوبیت وجود دارد. کار با آن برای کاربران تازه‌کار ساده است، اگر از ویندوز ۷ یا ویندوز ۱۰ آمده باشید، ظاهر و چیدمان آن برایتان آشنا به نظر می‌رسد و به‌طور پیش‌فرض مجموعه‌ای از برنامه‌های گرافیکی را در اختیار شما قرار می‌دهد؛ بنابراین به‌ندرت مجبور می‌شوید سراغ ترمینال بروید. من هم شخصاً از لینوکس مینت استفاده کرده‌ام، آن را به افراد زیادی پیشنهاد داده‌ام و بعضی از آن‌ها واقعاً از ویندوز به لینوکس مهاجرت کرده‌اند. بااین‌حال، افرادی هم بودند که مرتب به من می‌گفتند مینت اصلاً شبیه ویندوز نیست.

واکنش اولیه من این بود که احتمالاً آن‌ها فرصت کافی به لینوکس مینت نداده‌اند. بنابراین با یکی از دوستانم که در کار با مینت مشکل داشت، مدتی کار کردم و نحوه استفاده واقعی او از سیستم را زیر نظر گرفتم. در نهایت به این نتیجه رسیدم که حق با او بوده است. لینوکس مینت واقعاً جایگزین کاملی برای ویندوز نیست. در ادامه‌ی این مقاله‌ی سیاره‌ی آی‌تی، سه مشکل اصلی را بررسی می‌کنیم که هنگام استفاده از لینوکس مینت با ذهنیت و روش کار ویندوزی، بیشتر از همه خودشان را نشان می‌دهند.