Hyper-V یکی از قابلیت‌های داخلی ویندوز است که امکان ساخت و اجرای ماشین مجازی را بدون نصب نرم‌افزارهایی مانند VirtualBox یا VMware فراهم می‌کند. این فناوری برای اجرای یک نسخه دوم از ویندوز، آزمایش نرم‌افزارهای ناشناخته، ساخت محیط آزمایشگاهی، بررسی تنظیمات مختلف و حتی اجرای سیستم‌عامل‌های دیگر کاربرد دارد.

برخلاف یک نرم‌افزار معمولی که در محیط ویندوز اجرا می‌شود، Hyper-V در لایه‌ای پایین‌تر از سیستم‌عامل قرار می‌گیرد و از قابلیت‌های مجازی‌سازی پردازنده برای ایجاد محیط‌های ایزوله استفاده می‌کند. مایکروسافت Hyper-V را یک Hypervisor از نوع Type 1 معرفی می‌کند و معماری آن شامل یک Root Partition و چند Child Partition برای ماشین‌های مجازی است.

یک کامپیوتر ویندوزی که بعد از هر راه‌اندازی مجدد به وضعیت اولیه و سالم خود برمی‌گردد، می‌تواند برای بعضی سیستم‌ها بسیار کاربردی باشد. این قابلیت به‌خصوص در کامپیوترهای اشتراکی، سیستم‌های مخصوص آزمایش نرم‌افزار و دستگاه‌هایی که برای یک کار مشخص استفاده می‌شوند، دردسر نگهداری را به شکل محسوسی کاهش می‌دهد.

ایده اصلی ساده است: ویندوز مانند همیشه اجرا می‌شود، اما تغییرات ایجادشده در طول استفاده دائمی نیستند. کاربر می‌تواند برنامه‌ای نصب کند، تنظیمات مختلف را تغییر دهد، فایل دانلود کند یا حتی تغییراتی ایجاد کند که باعث ناپایداری سیستم شوند؛ سپس با راه‌اندازی مجدد، کامپیوتر به وضعیت پایه‌ای که از قبل تعریف شده است برمی‌گردد.