اگر یک مودم یا روتر قدیمی یا فعلی در خانه دارید که به درگاه USB مجهز است، ممکن است بدون خرید NAS بتوانید از آن برای اشتراک‌گذاری فایل در شبکه استفاده کنید. بسیاری از مودم یا روترها می‌توانند یک هارد اکسترنال یا فلش USB را شناسایی کنند و فایل‌های موجود روی آن را در اختیار کامپیوترها و گوشی‌های متصل به شبکه قرار دهند. بسته به مدل مودم یا روتر، این قابلیت ممکن است با نام‌هایی مانند USB Storage Sharing یا Samba یا SMB یا Network Storage یا ReadySHARE دیده شود.

البته وجود درگاه USB به‌تنهایی کافی نیست. مودم یا روتر باید از اشتراک‌گذاری فایل روی شبکه پشتیبانی کند و سیستم‌عامل یا Firmware آن نیز باید فایل‌سیستم هارد را بشناسد. بنابراین بهتر است قبل از خرید تجهیزات جدید، مشخصات مودم یا روتر فعلی را بررسی کنید.

به‌صورت پیش‌فرض، سرور DHCP مودم یا روتر هنگام اتصال دستگاه‌ها به شبکه به آن‌ها IP اختصاص می‌دهد. این روش برای بیشتر خانه‌ها کاملاً مناسب است، اما وقتی تعداد دستگاه‌ها زیاد می‌شود یا شبکه‌ای با NAS، سرور خانگی، سرویس‌های خودمیزبان و تجهیزات هوشمند دارید، تغییر IP می‌تواند دردسرساز شود.

با اختصاص یک آدرس ثابت به دستگاه‌های مهم شبکه، دسترسی به آن‌ها ساده‌تر می‌شود و بسیاری از مشکلات مربوط به پیدا کردن دوباره آدرس دستگاه‌ها از بین می‌رود. البته منظور از IP ثابت در بسیاری از شبکه‌های خانگی الزاماً تنظیم دستی IP روی خود دستگاه نیست؛ می‌توان از رزرو IP در DHCP مودم استفاده کرد تا مودم بر اساس MAC Address هر دستگاه همیشه همان IP را به آن اختصاص دهد. OpenWrt نیز چنین قابلیتی را به‌صورت رسمی در بخش Static Leases ارائه می‌کند.

اگر فضای ذخیره‌سازی گوشی شما محدود است یا نمی‌خواهید همه فایل‌هایتان از سرویس‌های ابری عبور کنند، می‌توانید یک پوشه اشتراکی در کامپیوتر ویندوزی ایجاد کنید و از طریق شبکه محلی به آن دسترسی داشته باشید. این روش با استفاده از SMB انجام می‌شود و برای دسترسی به فایل‌ها نیازی به نصب اپ جانبی روی گوشی نیست.

در این روش، فایل‌ها تا زمانی که گوشی به شبکه Wi-Fi خانگی متصل است، بین گوشی و کامپیوتر در همان شبکه محلی جابه‌جا می‌شوند و لازم نیست برای دسترسی به پوشه اشتراکی، آن‌ها را روی سرویس‌های ابری آپلود کنید.