پنل OLED از دیوهای ارگانیک ساطع‌کننده‌ی نور بهره می‌گیرند و این روزها در تلویزیون‌های گران‌قیمت به کار می‌روند. گونه‌ی دیگری که سامسونگ تولید می‌کند، QLED است که از نظر کیفیت رنگ‌ها و روشنایی، تکنولوژی جالب توجهی به نظر می‌رسد. اما OLED دقیقاً چه تفاوتی با QLED دارد و خرید کدام تلویزیون‌ها در حال حاضر انتخاب بهتری است؟

قبل از هر چیز بهتر است به رقابت تولیدکنندگان توجه کنیم: سونی و ال‌جی در حال حاضر تلویزیون‌هایی با تکنولوژی OLED را در دستور کار قرار داده‌اند و در نقطه‌ی مقابل سامسونگ است که از مدت‌ها پیش روی پیشرفت تکنولوژی OLED‌ سرمایه‌گذاری کرده و به خصوص در گوشی‌های رده‌اول خویش، هر بار قدمی رو به جلو برداشته ولیکن در تلویزیون‌ها و نمایشگرهای، از تکنولوژی LED‌ استفاده می‌کند. سامسونگ چندی پیش تکنولوژی QLED که مخفف Quantom Dot LED است را معرفی کرده و مدعی است که از بهترین تلویزیون‌های OLED‌ ال‌جی، بهتر است.

مقایسه‌ی دشواری است چرا که با دو تکنولوژی متفاوت سروکار داریم. بهتر است بحث مفصل‌تری در باب OLED و QLED داشته باشیم و در نهایت به یک جمع‌بندی برسیم.

نقاط ضعف و قوت تلویزیون‌های OLED چیست؟

OLED پیکسل‌های کاملاً خاموش دارد و کم‌مصرف‌تر است، رنگ کاملاً سیاه و کنتراست عالی، برتری اصلی آن است.

یکی از فاکتورهای مهم در کیفیت نمایشگر، عمق رنگ مشکی است که معمولاً ارتباط مستقیمی با کنتراست آن دارد. در حقیقت پنل‌های LED و LCD هیچ‌گاه رنگ مشکی کامل را نمایش نمی‌دهند و همیشه قدری روشنایی باقی می‌ماند. در تکنولوژی OLED این مشکل اساسی رفع شده و عمق رنگ مشکی واقعاً مثال‌زدنی و عالی است. در حقیقت هر پیکسل نمایشگر OLED به صورت جداگانه نور تولید می‌کند و در صورت نیاز، می‌توان آن را خاموش کرد و این به معنی کنتراست عالی است. به علاوه توان مصرفی حین نمایش تصاویر تیره، بسیار پایین می‌آید چرا که برخی از پیکسل‌ها به کلی خاموش می‌شوند. در پنل‌های LCD و LED همواره باید کمی روشنایی در سراسر صفحه وجود داشته باشد و خاموشی کامل وجود ندارد. لذا رنگ سیاه خالص را در این نمایشگرها و تلویزیون‌ها نمی‌بینیم.

تلویزیون سمت چپ در تصویر فوق به پنل OLED مجهز شده و از این رو کیفیت بالاتری در نمایش رنگ تیره و البته کنتراست (تضاد، منظور نسبت روشنایی سفیدترین نقاط به روشنایی سیاه‌ترین نقاط است) بالاتری دارد.

ضخامت کمتر: مزیت بعدی نمایشگرها و تلویزیون‌های OLED این است که نیازی به لایه‌ی تولید نور به صورت جداگانه نیست و در نتیجه می‌توان محصولاتی باریک‌تر طراحی و تولید کرد.

امکان طراحی پنل خمیده یا منحنی شکل: مزیت دیگر که با لایه‌های کمتر مرتبط است، امکان تولید پنل‌های خمیده است. به همین علت است که این روزها تلویزیون‌ها و مانیتورهای خمیده‌ای که با تکنولوژی OLED تولید شده‌اند را به وفور در بازار می‌بینیم.

و اما معایب OLED: هزینه‌ی تولید پنل‌های OLED‌ بالاتر است و به همین علت است که تنها در چند سال اخیر از دنیای گوشی به دنیای مانیتورها و تلویزیون‌های بزرگ راه پیدا کرده‌اند. اشکال دیگر این است که حین نمایش تصاویر ثابت، پدیده‌ی سوختگی نمایشگر و پیکسل‌ها، محتمل‌تر است. البته نه در کوتاه‌مدت.