اندروید ۱۷ و پشتیبانی از LHDC در منوی مخفی گزینه‌های توسعه‌دهنده

گزینه‌های توسعه‌دهنده در نسخه‌های مختلف اندروید معمولاً تغییر چندانی نمی‌کنند و بیشتر برای عیب‌یابی و ارائه ابزارهای مورد نیاز توسعه‌دهندگان طراحی شده‌اند. با این حال، اندروید ۱۷ چند گزینه جدید به این بخش اضافه کرده که یکی از آن‌ها می‌تواند برای کاربران عادی نیز کاربردی باشد.

با سیاره‌ی آی‌تی همراه باشید تا در مورد انتخاب کدک جدید برای صدای بلوتوث در نسخه‌ی جدید اندروید صحبت کنیم.

اندروید ۱۷ یک ارتقای واقعی برای صدای گوشی‌های پیکسل به همراه دارد

کدکی که بالاخره برای LDAC سونی رقیب ایجاد می‌کند

اگر در گذشته می‌خواستید از طریق بلوتوث روی گوشی پیکسل خود صدای با وضوح بالا دریافت کنید، باید هدفون یا ایرپادی تهیه می‌کردید که از کدک LDAC سونی پشتیبانی کند. گوشی‌های پیکسل برای صدای بی‌سیم با نرخ بیت بالا وابستگی زیادی به LDAC داشتند و اگر تجهیزات شما از استاندارد دیگری پشتیبانی می‌کرد، معمولاً باید به AAC یا SBC رضایت می‌دادید.

حالا اندروید ۱۷ از Low Latency High-Definition Audio Codec یا LHDC پشتیبانی می‌کند. LHDC v5 می‌تواند به نرخ انتقالی حدود ۱ مگابیت‌برثانیه برسد و امکان انتقال صدای با وضوح بالا را فراهم کند. این موضوع گزینه دیگری را در اختیار کاربران گوشی‌های پیکسل قرار می‌دهد که از هدفون یا ایرپاد سازگار با LHDC استفاده می‌کنند.

در گذشته، کاربرانی که هدفون سازگار با LDAC نداشتند، هنگام اتصال برخی تجهیزات سازگار با LHDC عملاً به AAC یا SBC محدود می‌شدند. AAC در حدود ۲۵۶ کیلوبیت‌برثانیه متوقف می‌شود و SBC نیز اگرچه از نظر فنی می‌تواند به نرخ‌های بالاتری برسد، از نظر فشرده‌سازی کارایی پایین‌تری دارد.

البته اگر بیشتر به پادکست یا موسیقی فشرده گوش می‌دهید، این قابلیت احتمالاً تفاوت بزرگی برایتان ایجاد نمی‌کند. انتخاب کدک تنها یکی از عوامل مؤثر بر کیفیت صدا است و تغییر کدک نمی‌تواند به‌تنهایی کیفیت یک فایل صوتی فشرده با وضوح پایین را افزایش دهد.

گوگل این گزینه را در بخش گزینه‌های توسعه‌دهنده قرار داده است. برای دسترسی به آن ابتدا باید گزینه‌های توسعه‌دهنده را فعال کنید.

به مسیر زیر بروید:

سپس به بخش Bluetooth بروید و گزینه Bluetooth Audio Codec را باز کنید.

این گزینه تا زمانی که یک هدفون یا ایرپاد سازگار به گوشی متصل نباشد، ممکن است به صورت خاکستری نمایش داده شود.

تعداد تجهیزات سازگار با LHDC نیز هنوز محدود است. حتی Pixel Buds گوگل از LHDC v5 پشتیبانی نمی‌کند. در مقابل، برخی محصولات وان پلاس و ناتینگ از این کدک بهره می‌برند و در صورت داشتن تجهیزات سازگار، گزینه LHDC در تنظیمات گوشی قابل انتخاب خواهد بود.

نکات مهم درباره صدای با وضوح بالا

برای اینکه پهنای باند بیشتر LHDC واقعاً مفید باشد، محتوای صوتی منبع نیز باید کیفیت بالایی داشته باشد. سرویس‌هایی مانند اپل موزیک و Tidal محتوای بدون افت کیفیت با وضوح بالا ارائه می‌کنند و در چنین شرایطی استفاده از یک کدک با ظرفیت بیشتر می‌تواند منطقی باشد.

در مقابل، محتوای صوتی با کیفیت پایین‌تر نمی‌تواند از تمام ظرفیت کدک استفاده کند. بنابراین صرفاً انتخاب LHDC به معنای آن نیست که هر موسیقی یا فایل صوتی با کیفیت بالاتری پخش خواهد شد.

هدفون یا ایرپاد نیز باید از قابلیت صدای با وضوح بالا پشتیبانی کند. بعضی اپلیکیشن‌های همراه محصولات ممکن است برای کاهش مصرف باتری، نرخ نمونه‌برداری را به صورت پیش‌فرض محدود کنند. در چنین شرایطی باید تنظیمات اپلیکیشن اختصاصی دستگاه را نیز بررسی کنید.

به عنوان مثال، اپلیکیشن HeyMelody برای بعضی محصولات وان پلاس و Nothing X برای برخی ایرپادهای ناتینگ می‌توانند تنظیمات مربوط به حالت صدای با وضوح بالا را در اختیار کاربر قرار دهند. بنابراین فعال کردن LHDC در گوشی ممکن است تنها بخشی از فرایند باشد و لازم باشد تنظیمات ایرپاد نیز جداگانه بررسی شود.

البته انتقال صدا با نرخ نزدیک به ۱ مگابیت‌برثانیه از طریق بلوتوث بدون هزینه نیست. استفاده از نرخ بیت بالاتر می‌تواند مصرف باتری را افزایش دهد و در محیط‌های شلوغ نیز ممکن است سیستم برای حفظ پایداری اتصال، کیفیت انتقال را کاهش دهد.

اگر بیشتر در مسیر رفت‌وآمد به پادکست گوش می‌دهید، AAC همچنان کاملاً کافی است و احتمالاً نیازی به استفاده از LHDC نخواهید داشت.

یک تغییر مرتبط دیگر نیز وجود دارد، اما برای توسعه‌دهندگان است

اندروید ۱۷ قوانین مربوط به یک گزینه قدیمی را سخت‌گیرانه‌تر می‌کند

گزینه Boot with 16 KB page size قابلیت جدیدی نیست. این گزینه از نسخه‌های قبلی اندروید در گزینه‌های توسعه‌دهنده برخی گوشی‌های پیکسل وجود داشته و برای آزمایش اجرای سیستم با صفحات حافظه 16 کیلوبایتی طراحی شده است. گوگل از مدتی قبل روند انتقال دستگاه‌های سازگار از صفحات حافظه 4 کیلوبایتی به 16 کیلوبایتی را دنبال می‌کند. 

در دستگاه‌های سازگار، استفاده از صفحات 16 کیلوبایتی می‌تواند مزایایی در عملکرد و بهره‌وری سیستم ایجاد کند. این قابلیت همچنین به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد سازگاری اپلیکیشن‌های خود را با این معماری جدید بررسی کنند.

تغییری که اندروید ۱۷ ایجاد کرده، به نحوه برخورد سیستم با برنامه‌هایی مربوط می‌شود که برای صفحات ۱۶ کیلوبایتی آماده نشده‌اند. توسعه‌دهندگان می‌توانند با یک فرمان مشخص، حالت سازگاری ۱۶ کیلوبایتی را برای همه اپلیکیشن‌ها غیرفعال کنند تا برنامه‌ای که دارای باینری ناسازگار است، بلافاصله متوقف شود.

این قابلیت مخصوص توسعه‌دهندگان است و به صورت یک گزینه معمولی در منوی تنظیمات ارائه نمی‌شود. هدف آن این است که توسعه‌دهنده بتواند بررسی کند اپلیکیشن مورد نظرش پس از کنار گذاشته شدن حالت سازگاری، همچنان بدون مشکل اجرا می‌شود یا خیر.

برای کاربران عادی، نکات عملی چندان تغییر نکرده است. فعال کردن حالت ۱۶ کیلوبایتی برای آزمایش می‌تواند در شرایط خاص به پاک شدن اطلاعات دستگاه نیاز داشته باشد؛ بنابراین نباید این گزینه را صرفاً برای امتحان کردن فعال کرد. مستندات رسمی اندروید نیز این قابلیت را به عنوان ابزاری برای آزمایش روی دستگاه‌های سازگار معرفی می‌کنند.

با وجود این، بررسی گزینه‌های توسعه‌دهنده ارزشش را دارد

تغییر مربوط به کدک بلوتوث به‌تنهایی می‌تواند دلیلی برای سر زدن به منویی باشد که بیشتر کاربران هیچ‌وقت آن را باز نمی‌کنند. گوگل با اضافه کردن پشتیبانی بومی از LHDC v5، گزینه دیگری برای انتقال صدای با نرخ بیت بالا در اختیار کاربران پیکسل قرار داده است.

البته استفاده از این قابلیت به داشتن هدفون یا ایرپاد سازگار و همچنین محتوای صوتی باکیفیت وابسته است. بنابراین همه کاربران تفاوت محسوسی احساس نخواهند کرد.

تغییر مربوط به صفحات حافظه ۱۶ کیلوبایتی نیز برای توسعه‌دهندگان اهمیت دارد، اما کاربران عادی دلیلی برای تغییر تنظیمات مربوط به آن ندارند. مستندات رسمی اندروید نیز این قابلیت را عمدتاً برای آزمایش سازگاری برنامه‌ها در نظر گرفته‌اند.

بیشتر تغییرات اندروید ۱۷ نیز ارتباطی با گزینه‌های توسعه‌دهنده ندارند. قابلیت Desktop Mode که پیش‌تر در گوشی‌های پیکسل پشت مجموعه‌ای از گزینه‌های مخفی قرار داشت، در مسیر توسعه اندروید به سمت قابلیت‌های عادی‌تر سیستم حرکت کرده است.

در حال حاضر، بخش گزینه‌های توسعه‌دهنده بیشتر شامل قابلیت‌های تخصصی و کمتر شناخته‌شده است؛ قابلیت‌هایی که عمدتاً برای عیب‌یابی، آزمایش عملکرد و تغییر رفتارهای خاص سیستم کاربرد دارند.

اگر اندروید ۱۷ را روی یک گوشی پیکسل مجهز به تراشه Tensor اجرا می‌کنید و هدفون یا ایرپاد سازگار با LHDC دارید، بررسی این گزینه مخفی ارزش چند دقیقه وقت گذاشتن را دارد. در مقابل، گزینه مربوط به صفحات حافظه ۱۶ کیلوبایتی بیشتر برای توسعه‌دهندگان طراحی شده و بهتر است کاربران عادی بدون دلیل مشخص آن را تغییر ندهند.

‌سیاره‌ی آی‌تی