اگر در ویندوز فایلی را اشتباهی حذف کنید یا نسخه‌ی جدید یک فایل مهم را جایگزین نسخه‌ی قبلی کنید، همیشه کار به نرم‌افزارهای بازیابی اطلاعات نمی‌رسد. قابلیت File History در ویندوز می‌تواند نسخه‌های قبلی فایل‌ها و پوشه‌های مشخص را روی یک درایو دیگر ذخیره کند تا در صورت حذف یا تغییر ناخواسته، امکان بازگردانی آن‌ها وجود داشته باشد. مایکروسافت نیز File History را برای محافظت از فایل‌های شخصی و بازیابی نسخه‌های قبلی آن‌ها معرفی کرده است.

در تجربه راه‌اندازی اولیه ویندوز ۱۱ یا همان OOBE تغییر مهمی برای پشتیبان‌گیری با OneDrive در حال انتشار است. گزینه‌ای که پیش‌تر برای رد کردن این پیشنهاد وجود داشت بیشتر نقش یادآوری دوباره را داشت و کاربر را به انتخابی مانند «Remind me in 3 days» محدود می‌کرد. اکنون در برخی سیستم‌های ویندوز ۱۱ گزینه Opt out of backup ظاهر شده است تا کاربر بتواند صراحتاً از پشتیبان‌گیری وان‌درایو صرف‌نظر کند.

مایکروسافت در سال‌های اخیر OneDrive و Windows Backup را به فرایند راه‌اندازی و بازیابی ویندوز نزدیک‌تر کرده است. Windows Backup می‌تواند مواردی مانند برخی تنظیمات و فهرست برنامه‌ها را نگه دارد و پشتیبان‌گیری از پوشه‌هایی مانند Desktop و Documents نیز از طریق OneDrive انجام می‌شود.

ویندوز ۱۱ مجموعه بزرگی از قابلیت‌ها و سرویس‌های داخلی دارد که بسیاری از آن‌ها به‌صورت پیش‌فرض فعال هستند و مایکروسافت نیز آن‌ها را به عنوان بخشی از تجربه بهتر کار با سیستم‌عامل پیشنهاد می‌کند. با این حال، فعال بودن یک قابلیت لزوماً به این معنا نیست که برای همه کاربران مفید است. بعضی از این امکانات در شرایط خاص کاربرد دارند، اما ممکن است در استفاده روزمره بیشتر باعث شلوغی، مصرف منابع یا محدود شدن انتخاب کاربر شوند.

به عنوان مثال، قابلیت‌هایی مانند Fast Startup و Widgets و Delivery Optimization با هدف بهبود سرعت یا تجربه کاربری طراحی شده‌اند، اما نحوه عملکرد آن‌ها باعث می‌شود بعضی کاربران ترجیح دهند غیرفعالشان کنند. در ادامه ۶ قابلیت ویندوز ۱۱ بررسی می‌شوند که می‌توان آن‌ها را حذف یا غیرفعال کرد؛ البته بهتر است پیش از تغییر تنظیمات، کاربرد هر قابلیت را در سیستم خودتان در نظر بگیرید.