زمانی که برای عکاسی از فرمت RAW استفاده می‌کنیم، ممکن تعداد رنگ‌ها یا Bit-depth بیش از حد معمول باشد. حالت معمول این است که هر پیکسل از سه رنگ RGB (مخفف Red و Green و Blue) تشکیل شده که هر یک ۸ بیت یا ۲۵۶ حالت دارند. اما در دوربین‌های حرفه‌ای‌تر از عکاسی RAW با ۱۲ بیت یا ۱۴ بیت عمق رنگ هم پشتیبانی می‌شود که به معنی تنوع بسیار بیشتر رنگ‌هاست.

کدک استانداردی است که با تبعیت از الگوی کلی آن، اینکدرها و دیکدرهای مختلف ساخته می‌شود که همگی با الگوریتم‌هایی، عکس یا صدا و یا ویدیو را ساده‌سازی کرده و حین باز کردن نیز فایل قبلی را بازسازی می‌کنند. به عبارت دیگر اینکدر فشرده می‌کند و دیکدر از حالت فشرده یا رمزی، خارج می‌کند.

در ادامه با فرمت RAW و flac و همین‌طور مفهوم دیکدر و اینکدر و موتور مالتی‌مدیا در CPU و کارت گرافیک‌های امروزی و عمق رنگ بیشتر آشنا می‌شویم.

فرمت RAW یا خام با و بدون الگوریتم‌های فشرده‌سازی

با توجه به اینکه تصویر بدون هیچ گونه پردازش و بهینه‌سازی ذخیره می‌شود، کیفیت ظاهری آن عالی نیست و به علاوه فایل حجیم است اما عکاسان حرفه‌ای این فایل‌های دست‌نخورده را ترجیح می‌دهند و با نرم‌افزارهایی مثل Adobe Lightroom یا Photoshop مشغول بهینه‌سازی می‌شوند. 

فرمت RAW ممکن است به صورت Uncompress یا بدون فشرده‌سازی و یا با فشرده‌سازی بدون افت کیفیت که Lossless Compressed گفته می‌شود، روی حافظه ذخیره شود تا فایل‌ها حجم کمتری اشغال کنند. تفاوت این حالت‌ها را قبلاً بررسی کردیم و مقایسه‌ای بین کیفیت RAW دوربین‌های مختلف انجام دادیم:

اکنون به مقوله‌ی عمق رنگ یا Bit-depth می‌پردازیم.

Bit-depth یا عمق رنگ چیست؟

منظور از Bit-depth این که برای بازسازی و توصیف هر یک از رنگ‌های اصلی چند بیت داده استفاده می‌شود و اگر عدد ۲ را به توان Bit-depth برسانیم، مشخص می‌شود که هر رنگ اصلی چند حالت دارد.

حالت معمولی این است که عمق رنگ ۸ بیت یا ۱ بایت باشد. به عبارت دیگر یک فایل عکس یا ویدیوی که هیچ نوع فشرده‌سازی در آن به کار نرفته، برای یک پیکسل ۲۴ بیت داده نیاز دارد. حالت‌های دیگر این است که عمق رنگ ۱۰ بیت یا ۱۲ و ۱۴ بیت و ... باشد. در این صورت تنوع رنگ‌ها به مراتب بیشتر است.

اگر عمق رنگ ۱ بیت باشد، عکس سیاه و سفید خواهد بود و تنها دو رنگ در آن وجود دارد. با ۲ بیت و ۴ بیت، تعداد رنگ‌ها بیشتر می‌شود و در نتیجه حجم فایل کیفیت آن هم بیشتر می‌شود. به عنوان مثال اگر برای هر سه رنگ اصلی، مجموعاً ۸ بیت داشته باشیم، می‌توان یک تصویر رنگی ساده همراه با نویز داشت، مثل نمونه‌ی زیر. با ۲۴ بیت می‌توان رنگ‌ها را پیوسته و بدون نویز بازسازی کرد.