راه‌اندازی سریع یا Fast Startup یکی از قابلیت‌های ویندوز است که با هدف کاهش زمان روشن شدن کامپیوتر طراحی شده است. این قابلیت از زمان ویندوز ۸ وجود دارد و در بسیاری از سیستم‌ها به‌صورت پیش‌فرض فعال است. ایده اصلی آن ساده است: ویندوز هنگام انتخاب گزینه Shut down، به‌جای آنکه همه اجزای سیستم‌عامل را کاملاً از ابتدا ببندد، بخشی از وضعیت هسته سیستم‌عامل و درایورهای سطح هسته را در فایل Hibernate ذخیره می‌کند تا در روشن شدن بعدی بتواند سریع‌تر به صفحه ورود برسد.

این روش روی کامپیوترهای قدیمی‌تر که از هارددیسک استفاده می‌کنند می‌تواند تفاوت محسوسی ایجاد کند، اما روی سیستم‌های مجهز به SSD و به‌خصوص NVMe، کاهش زمان بوت معمولاً آن‌قدر زیاد نیست که برای همه کاربران ارزش نگه داشتن این قابلیت را داشته باشد. از طرف دیگر، باقی ماندن بخشی از وضعیت قبلی سیستم ممکن است در بعضی شرایط باعث مشکلات مربوط به درایورها، سخت‌افزار، بروزرسانی‌ها یا سیستم‌های دارای بوت دوگانه شود.

اگر باتری لپ‌تاپ حتی زمانی که دستگاه را خاموش می‌کنید همچنان خالی می‌شود، لزوماً به این معنا نیست که باتری خراب شده است. ممکن است لپ‌تاپ واقعاً به‌طور کامل خاموش نشده باشد یا برخی قابلیت‌های سخت‌افزاری و میان‌افزاری همچنان مقدار کمی انرژی مصرف کنند. تنظیمات مربوط به Fast Startup، حالت‌های خواب و هایبرنیشن، تأمین برق از درگاه‌های USB و حتی وضعیت سلامت خود باتری می‌توانند در این مشکل نقش داشته باشند.

البته باتری‌های لیتیوم یونی حتی در زمان استفاده نشدن نیز به‌مرور مقدار کمی از شارژ خود را از دست می‌دهند و گرما و فرسودگی این روند را بیشتر می‌کنند. با این حال، کاهش محسوس شارژ در طول یک شب یا چند روز در لپ‌تاپی که واقعاً خاموش شده است، ارزش بررسی دارد. مایکروسافت نیز بین خاموش شدن کامل، Sleep و Hibernate تفاوت قائل می‌شود؛ Sleep انرژی بسیار کمی مصرف می‌کند و Hibernate نسبت به Sleep انرژی کمتری مصرف می‌کند اما هیچ‌کدام معادل خاموش شدن کامل دستگاه نیستند.

اگر باتری لپ‌تاپ شما بعد از خاموش کردن همچنان افت زیادی دارد، راهکارهای زیر را به ترتیب امتحان کنید.

Fast Startup معمولاً یکی از اولین قابلیت‌هایی است که هنگام نگرانی درباره فرسودگی SSD به آن اشاره می‌شود. دلیلش هم مشخص است؛ ویندوز برای این قابلیت از فایل hiberfil.sys استفاده می‌کند که ممکن است چندین گیگابایت از فضای درایو را اشغال کند. هنگام خاموش کردن سیستم، ویندوز ابتدا نشست کاربر را می‌بندد و سپس وضعیت کرنل و درایورهای بارگذاری‌شده را در این فایل ذخیره می‌کند تا بوت بعدی سریع‌تر انجام شود.

با این حال، بزرگ بودن hiberfil.sys به این معنی نیست که Fast Startup بیشترین میزان نوشتن را روی SSD ایجاد می‌کند. فعالیت‌هایی مانند Hibernate کامل، ایندکس‌سازی گسترده فایل‌ها، نصب آپدیت‌های ویندوز، همگام‌سازی حجم زیادی از فایل‌های OneDrive و استفاده سنگین از فایل پیجینگ می‌توانند در شرایط خاص حجم بسیار بیشتری از عملیات نوشتن را به SSD تحمیل کنند.

در نتیجه، اگر هدف کاهش نوشتن روی SSD و بررسی علت فعالیت بالای دیسک است، بهتر است قبل از غیرفعال کردن Fast Startup سراغ این فرایندها بروید.