سرعت اینترنت وای-فای یا به عبارت دیگر شبکه‌ی Wi-Fi خانگی و یا اداری گاهی بسیار کم می‌شود و این سوال به وجود می‌آید که آیا به مودم و روتر سریع‌تر با آنتن‌دهی بهتر نیاز داریم یا مشکل کم شدن سرعت به اینترنت مربوط است و ارتباطی با تجهیزات شبکه ندارد؟ با معرفی یک اپ ساده جهت اندازه‌گیری سرعت و قدرت آنتن وای-فای، همه چیز روشن می‌شود.

برای پاسخ به این پرسش که سرعت وای-فای چقدر است و آیا کم شدن سرعت اینترنت به آن مربوط می‌شود یا خیر، می‌توان از یک اپ ساده برای محصولات اندرویدی به اسم FRITZ!App WLAN استفاده کرد. پس از اندازه‌گیری سرعت شبکه‌ی وای-فای و قدرت آنتن، می‌توان در مورد تجهیزات شبکه مثل مودم و روتر و همین‌طور دانگل وای-فای که به پورت USB سیستم متصل شده، تصمیم‌گیری کرد. در ادامه با این اپلیکیشن بیشتر آشنا می‌شویم.

یکی از ویژگی‌های اندروید ۶ که در اندروید ۷ و ۸ نیز پیشرفته‌تر و بهتر شده، محدود کردن اجرای اپ‌ها در پس‌زمینه برای کاهش مصرف باتری است که گاهی موجب دریافت ایمیل‌ها و پیام‌ها با تأخیر نسبتاً زیاد می‌شود. گوگل نام این ویژگی را Doze گذاشته که عمر باتری گوشی را به خصوص در حالتی که در مکانی ساکن قرار گرفته، بسیار بهینه‌تر و بیشتر می‌کند. در حقیقت اندروید زمانی که تشخیص بدهد گوشی کنار گذاشته شده و کاربر در حال حاضر با آن کار نمی‌کند، سرویس‌ها و اپ‌های پس‌زمینه را محدودتر و کندتر اجرا می‌کند و به این ترتیب دانلود و آپلود اطلاعات و پردازش به کمک CPU آرام‌تر صورت می‌گیرد. بدیهی است که مصرف باتری نیز به مراتب کمتر می‌شود.

در این مطلب با روش استثناء کردن برخی اپ‌ها از لیست بهینه‌سازی مصرف باتری آشنا می‌شویم. زمانی که اپی از لیست بهینه‌سازی باتری خارج شود، مثل همیشه اجرا می‌شود و خللی در عملکرد آن ایجاد نمی‌شود. به عنوان مثال اگر پیام یا ایمیل دریافت کنیم، سریعاً متوجه خواهیم شد.

برای افزایش سرعت گوشی‌های ارزان‌قیمت اندرویدی که فقط ۲ گیگابایت رم و پردازنده‌ای با هسته‌های ضعیف دارند، راه‌های زیادی وجود دارد. اگر نحوه‌ی استفاده‌ی صحیح از این محصولات را بدانیم، حتی با گوشی‌های ارزان‌قیمت هم می‌توان امور روزانه را به خوبی انجام داد و کم بودن سرعت را حس نکرد.

در این مقاله به روش‌هایی برای افزایش سرعت گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی می‌پردازیم. برخی راه حل‌ها مختص محصولات شیائومی است اما اصول کلی مثل استفاده از لانچر سبک، برای تمام محصولات اندرویدی صادق است.

در نسخه‌های جدید اندروید، قابلیت Adoptable Storage پیاده‌سازی شده تا بتوان کارت حافظه را به عنوان حافظه‌ی داخلی معرفی کرد و در نتیجه نصب کردن اپ‌ها روی کارت حافظه و انتقال اپ‌های قبلی به کارت حافظه، امکان‌پذیر شده است. اغلب محصولات اندرویدی اسلات کارت حافظه دارند و می‌توان با اضافه کردن یک کارت microSD که نسبتاً ارزان است و معمولاً به قدر کافی سریع است، مشکلات کمبود حافظه‌ی داخلی را حل کرد.

با وجود تنظیماتی که در اندروید ۶ و همین‌طور اندروید ۷ و اندروید اوریو (اندروید ۸) برای فرمت کردن حافظه‌ی کارت حافظه در نظر گرفته شده، می‌توان حافظه‌ی میکرو اس‌دی را به عنوان حافظه‌ی داخلی و یا حافظه‌ی اکسترنال معرفی کرد و به شکل بهینه‌تری روی کارت حافظه و محتویات آن مدیریت کرد. در ادامه با روش جابجایی اپ‌ها از حافظه‌ی گوشی به کارت حافظه در نسخه‌های جدید اندروید آشنا می‌شویم.

فرمت FLAC یکی از فرمت‌های صداست که به علت عدم فشرده‌سازی، فرمتی بدون افت کیفیت یا Lossless است و حجم نسبتاً بالایی دارد. در واقع کسانی که کیفیت موسیقی برایشان بسیار مهم است، از فایل‌هایی با پسوند flac استفاده می‌کنند. برای پخش کردن این فایل‌ها در اندروید، پلیرهای رایگان خوبی وجود دارد، همان‌طور که در سایر سیستم عامل‌ها می‌توان فایل flac را با پلیرهای رایگانی مثل VLC باز کرد.

در ادامه به معرفی 4 مورد از بهترین پلیرها برای فایل‌های صوتی با فرمت flac برای سیستم عامل اندروید می‌پردازیم. با ما باشید.

مالتی‌مدیا پلیر VLC‌ یکی از بهترین پلیرها برای پخش کردن انواع مختلف فایل‌های صوتی و ویدیویی است که در حالت پیش‌فرض هم امکانات بسیار متنوع و جالبی را در خود جمع کرده است. VLC‌ را می‌توان روی ویندوز، لینوکس و مک نصب کرد و حتی نسخه‌ی اندرویدی آن نیز منتشر شده که شاید طراحی و عملکردی در حد بهترین پلیرهای اندروید نداشته باشد اما به هر حال یکی از بهترین پلیرها برای اندروید است.

روی VLC‌ می‌توان اکستنشن یا افزونه نصب کرد و به این ترتیب قابلیت‌های آن بیشتر می‌شود! منظور از اکستنشن این است که می‌توان VLC‌ را مثل گوگل کروم و موزیلا فایرفاکس، با نصب پلاگین‌های اضافی، کامل‌تر و کاربردی‌تر کرد.

در این مقاله به آموزش نصب Extension روی VLC می‌پردازیم و در فرصتی دیگر، چند مورد از بهترین اکستنشن‌ها برای این مالتی‌مدیاپلیر محبوب را معرفی می‌کنیم. سیاره‌ی آی‌تی را دنبال کنید.

اپ‌های پیش‌فرضی که روی گوشی‌ها و تبلت‌های اندرویدی نصب شده را نمی‌توان Uninstall کرد و در عین حال ممکن است کاربردی برای برخی کاربران نداشته باشند. به عبارت دیگر پف‌افزار یا Bloatware صرفاً به سنگین‌تر شدن اندروید و کند شدن گوشی کمک می‌کند!

شاید اثر این اپلیکیشن‌ها در حالتی که اجرا نمی‌شوند و صرفاً نصب شده‌اند، کم باشد اما به هر حال مقداری از حافظه‌ی رم به آنها اختصاص پیدا کرده است. به علاوه برخی اپ‌ها بدون آنکه کاربر عمداً آنها را اجرا کند، در پس‌زمینه اجرا می‌شوند و نتیجه کند شدن گوشی و پر شدن رم است. می‌توان این اپ‌ها که اصطلاحاً پف‌افزار یا Bloatware نامیده شده را غیرفعال یا Disable کرد. در این صورت تقریباً هیچ اثری در سرعت گوشی نمی‌گذارند و حافظه‌ی رم نیز کمی خالی می‌شود و می‌توان اپ‌های بیشتری نصب کرد یا با سرعت بالاتر از گوشی استفاده کرد.

در این مقاله به روش غیرفعال کردن یا Disable کردن اپ‌هایی که سازنده روی اندروید نصب کرده آشنا می‌شویم. با ما باشید.

در نسخه‌ی اندرویدی گوگل کروم و همین‌طور Chrome برای iOS که مخصوص آیفون و آیپد است، زمانی که یک تب جدید باز می‌کنیم، زیر جعبه‌ی Search و سایت‌های پربازدید و بوک‌مارک‌های اخیر، تعدادی مقاله به عنوان پیشنهاد قرار داده شده است. در نسخه‌های اخیر Chrome حتی قابلیت دانلود خودکار این مقالات نیز فعال شده و با مصرف اینترنت، مقالات در پس‌زمینه دانلود می‌شوند تا بتوان سریعاً‌ آنها را مطالعه کرد.

روش غیرفعال کردن مقالات پیشنهادی گوگل کروم در اندروید و iOS، موضوع این مقاله است. با تغییر دادن در تنظیمات گوگل کروم، می‌توان جلوی پیشنهادات و همین‌طور دانلود پنهانی مقالات را گرفت.

قبلاً با تم تاریک و روشن فایرفاکس جدید آشنا شدیم. در نسخه‌ی جدید یا کوآنتوم، سرعت مرورگر بیشتر شده و طراحی آن متحول و مدرن و در عین حال ساده شده است. می‌توان برای مطالعه کردن محتوای سایت‌ها در ساعات شب، از تم Dark استفاده کرد تا چشم کمتر خسته شود و در عین حال برای ساعات روز، از تم شفاف و معمولی استفاده کرد. حتی می‌توان کاری کرد که تغییر تم فایرفاکس بسته به اینکه شب است یا روز، به صورت خودکار انجام شود.

در این مقاله با روش تغییر خودکار تم تاریک و روشن Mozilla Firefox آشنا می‌شویم که در دستاپ و همین‌طور نسخه‌ی موبایل آن، کاربرد دارد.

معمولاً زمانی که به دنبال مکانی در گوگل مپس جست‌وجو می‌کنیم، صرفاً می‌توان نام آن را سرچ کرد و به سرعت آن را پیدا کرد. اما اگر مکان‌هایی با نام مشابه وجود داشته باشد، وضعیت پیچیده‌ می‌شود. مثلاً اگر دو خیابان یا دو مکان عمومی با نام یکسان در یک یا چند شهر وجود داشته باشد، می‌بایست همه‌ی موارد را یک به یک بررسی کرد. در Google Maps می‌توان حین استفاده از قابلیت Search، مناطقی که سرچ می‌شوند را محدود کرد تا تعداد زیادی نتیجه با نام مشابه، لیست نشود.

در ادامه با روش جست‌وجو کردن در یک منطقه‌ی دلخواه از طریق Google Maps که یکی از کامل‌ترین و بهترین سرویس‌های مکان‌یابی است، آشنا می‌شویم.

در سیستم عامل اندروید، دسترسی‌های اپ‌ها یا App’s Permissions به بخش‌های مختلف سخت‌افزار مثل دوربین و میکروفون و همین‌طور امکاناتی مثل اینترنت سیم‌کارت یا وای-فای و حسگر مکان‌یابی GPS، می‌بایست به دقت کنترل شود تا از فاش شدن اطلاعات شخصی و جاسوسی و هک، حتی‌الامکان جلوگیری شود. سامسونگ برای ساده‌تر کردن دسترسی‌ها و جلوگیری از نمایش پیام‌های تکراری مجوز دسترسی، اپی به اسم App Permission Monitor را در برخی گوشی‌ها مثل گلکسی نوت ۸ نصب کرده است.

اپلیکیشن App Permission Monitor مفید است اما نوتیفیکیشن‌های آن از نظر برخی کاربران، مطلوب نیست و می‌خواهند اعلانیه‌های این اپ را به کلی غیرفعال کنند. در ادامه به این موضوع می‌پردازیم.

در تنظیمات اندروید و در اپلیکیشن Settings، منوی مخفی به اسم Developer Options وجود دارد که توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و همین‌طور تعمیرکاران و کاربران حرفه‌ای از آن استفاده می‌کنند تا نرم‌افزارهای خود را تست کنند و مشکلاتی مثل ویروسی شدن گوشی یا تبلت را با فلش کردن رام کارخانه، برطرف کنند. بنابراین Developer Mode اندروید و ADB که پورت دیباگ کردن اندروید است، کاربرد بسیار زیادی دارند.

در این مقاله به چگونگی آشکار کردن منوی مخفی Developer Options در اندروید می پردازیم و سپس به روش فعال کردن ADB برای دیباگ کردن و امور متنوع، اشاره می‌کنیم. با ما باشید.